ایران کشور ایران iran IRAN

ایران

ایران ( iran ) کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقه خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع وسعت (هجدهم درجهان) و بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ نفر جمعیت (هجدهم درجهان)است.

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق همسایه است و همچنین از شمال به دریای خزر (کاسپین) و از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان محدود می‌شود، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اداری ایـران، تهران است.

کشور ایران یک قدرت متوسط و منطقه‌ای مهم در خاورمیانه است که به‌خاطر ذخایر بزرگ سوخت فسیلی‌اش که شامل بزرگترین میدان گاز طبیعی در جهان و چهارمین ذخایر نفتی بزرگ کشف و تأیید شده می‌شود، نفوذ و نقش قابل توجهی در امنیت بین‌المللی انرژی ‏(en)‏ داشته و صنعت نفت، پتروشیمی و گاز طبیعی در ایران پیشتاز است.

همچنین ایـران میراث فرهنگی غنی دارد که بخشی از آن به عنوان ۱۹ میراث جهانی در یونسکو ثبت شده‌است که به عنوان چهارمین رتبه در آسیا و ۱۲مین رتبه در جهان است.

کشور ایران به واسطهٔ قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد.

ایـران کشوری با چندگانگی فرهنگیست که از گروه‌های زبانی و نژادی بسیاری تشکیل شده‌است که به‌طور رسمی اکثریت شیعه هستند.

بسیاری از ایرانیان به زبان‌های فارسی، ترکی آذربایجانی، کردی، لری، بلوچی، گیلکی، تالشی و عربی عراقی صحبت می‌کنند اما زبان رسمی در ایران زبان فارسی است.

کشور ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت، پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.

در طول تاریخ «ایـران» یکی از رایج‌ترین نام‌های سرزمین و جغرافیای نام‌های ایران بوده‌است.

واژهٔ ایران (به پارسی باستان: «اَئیریَه‌نا»، به پارسی میانه: Eranshahr.svg، تلفظ با یای مجهول)، و برگرفته از کلمه «آریانام خَشَترام» و به معنای «سرزمین آریاییان» است که در گذر زمان به ایران تبدیل شده‌است.

واژهٔ «آریا» در زبان‌های اوستایی، پارسی باستان و سانسکریت به ترتیب به شکل‌های «اَئیریه»، «آریه»، و «اَریه» به کار رفته‌است.

همچنین در زبان سانسکریت «اریه» به معنی سَروَر و مهتر و «آریکه» به معنی مَردِ شایستهٔ بزرگداشت و حرمت است و آریایی به زبان اوستایی «ائیرین» و به زبان پهلوی و پارسی دری «ایر» خوانده می‌شود.

«ایـران» در واژه به معنی «سرزمین آریاییان» است و مدت‌ها پیش از اسلام نیز نام بومی آن ایـران، اِران، یا ایران‌شهر بود.

یونانیان که با ایـران در زمان هخامنشیان آشنا شده بودند آن را پِرس (برگرفته از پارس) می‌نامیدند و در دیگر زبان‌های اروپایی هم تلفظ‌های مختلف این واژه (Persia در انگلیسی و Perse در فرانسوی) رایج شده بود.

دولت رضاشاه در سال ۱۳۱۳ ش به دولت‌های خارجی اعلام کرد که از این پس فقط از نام «ایـران» (Iran) در اشاره به این کشور استفاده شود.

این تصمیم مورد اعتراض گروهی از سیاست‌مداران و پژوهشگران قرار گرفت که معتقد بودند این کار موجب شکاف بین پیشینه تاریخی کشور با ایـران امروز می‌شود. در نهایت محمدرضا پهلوی در سال ۱۹۵۹ اعلام کرد که هر دو نام قابل استفاده است.

در ۱ فروردین ۱۳۱۴ طبق بخشنامه وزارت امور خارجه نام کشور در مکاتبات رسمی از پرس و پرشیا به ایران تبدیل شد.

کشور ایران جزء ۱۰ کشور نخست جهان و اولین در کشورهای خاورمیانه از نظر ذخائر معدنی است.

بر اساس گزارش های موجود، ایران در مجموع ۷ درصد ذخائر معدنی جهان را که شامل ۱۲ معدن از مهمترین معادن جهان است را در اختیار دارد. در حال حاضر ۶ هزار معدن شامل ۶۰ نوع ماده معدنی در این کشور شناسایی شده است .

در مجموع ۸ درصد ذخائر روی و ۳ درصد ذخائر سرب جهان و حدود ۳۰ میلیون تن ذخائر شناخته شده مس ایران است.

کشور ایران در موقعیتی منحصر بفرد جغرافیایی میان خلیج فارس و دریاچه خزر بزرگترین دریاچه جهان قرار دارد و دارای تنوع و جاذبه های توریستی در زمینه های تاریخی، هنری، جغرافیایی، مذهبی، طبیعی، سلامتی، ساحلی و دریایی و ورزشی میباشد.

در کل از نظر آب و هوایی ایـران در ناحیه استوایی زمین و دارای آب و هوای خشک و بری میباشد.

اما بدلیل وسعت و وجود عوارض طبیعی مانند ارتفاعات و دشت ها‌ و مجاورت دریای خزر و اقیانوس هند از آب و هوای متنوعی برخوردار است.

صنایع دستی ایـران :

صنایع دستی و هنرهای سنتی ایـران از مهمترین جاذبه های توریستی با تنوع در حدود ۳۰۰ رشته از قدمت چند هزار ساله برخوردار و ایران در زمینه تنوع صنایع دستی مقام نخست در میان کشورهای جهان را داراست.

با توجه به پراکندگی این صنایع در نقاط مختلف ایـران جاذبه های آن نیز درسراسر کشور گسترده گردیده و نشانه های از آداب و رسوم هر قوم و منطقه را در خود جا داده است.

از جمله صنایع دستی معروف ایران میتوان از:

جاجیم بافی، گلیمبافی، ابریشم دوزی و ابریشم بافی، قالیبافی، زیلو بافی، لباسهای محلی، قلمکاری و قلمزنی، سفالگری، کاشی گری، حکاکی، قفل سازی، خراطی، کنده کاری، منبت، معرق، تراش سنگ های قیمتی، فیروزه کوبی، مخمل بافی، شیشه گری و مینا کاری، طراحی و تذهیب، نقاشی های سنتی را نام برد.

آب و هوای ایـران:

در کل سه نوع آب و هوا در ایران قابل شناسایی است، آب و هوای بیابانی و نیم بیابانی، آب و هوای معتدل خزر و آب و هوای معتدل کوهستانی. تفاوت درجه حرارت در ایران بین سردترین و گرمترین نقطه تا ۵۰ درجه سانتیگراد میرسد.

در مرکز کویر لوت ایران داغ ترین نقطه زمین در تابستان سال های ۲۰۰۴و ۲۰۰۵ به ثبت رسیده است. میزان بارندگی در شمال ایران به بیش از حدود ۲۲۰۰ میلیمتر و در کویر مرکزی ایران کمتر از ۱۵ میلیمتر است.

هوای ایـران در سواحل شمالی در تابستان گرم و مرطوب، و در زمستان معتدل، شمال غرب و غرب در تابستان معتدل و زمستان سرد همراه با برف و جنوب ایـران تابستان بشدت گرم و زمستانی معتدل دارد.

ژئوتوریسم یکی دیگر از جاذبه های توریستی ایـران محسوب میگردد.